به گزارش خبرگزاري مهر، دانشمندان دانشگاه آکسفورد و دانشگاه ميلان که نتايج تحقيقات خود را در مجله Biological Journal منتشر کردند، اعلام کردند که به يک نمونه بسيار عالي از مرز ميان علوم زيست شناسي، ورزش و ديرينه شناسي دست يافته اند.

اين دانشمندان در اين خصوص توضيح دادند: "ما تکامل کفشهاي پاتيناژ روي يخ را مورد مطالعه قرار داديم، اما در بررسي اولين کفشهاي برفي که با استخوان حيوانات ساخته شده بود، متوجه شديم که استفاده از اين وسيله در برخي از مناطق اروپا نه تنها از جنبه سرگرمي و ورزش رواج داشته بلکه از جنبه هاي بيولوژيکي نيز بسيار مفيد بوده است."

به گفته اين محققان، براي برخي از حيوانات و انسان ذخيره انرژي يک نياز لازم براي مهاجرت و سفر است. در دوره اي که کفشهاي روي برف در شمال اروپا گسترده شد، زمستانها حداقل در چهار ماه سال هواي بسيار سرد و نامناسبي داشته اند.

بنابراين در اين تحقيقات فرض شد که در اين مناطق مي توان وسيله اي را پيدا کرد که انسانها به کمک آن روي يخ سر مي خوردند و به اين ترتيب انرژي خود را تا حد قابل ملاحظه اي ذخيره مي کردند.

اين پژوهشگران در ادامه افزودند: "ما در اين آزمايش از پنج داوطلب استفاده کرديم و از آنها خواستيم با کفشهاي برفي که از استخوان حيوانات ساخته شده بودند، روي يخهاي درياچه اي در ميان کوهها آلپ راه بروند و همزمان ما سرعت حرکت و مصرف انرژي آنها را ثبت مي کرديم. نتيجه بسيار شگفت انگيز بود. به طوري که اين آزمايش نشان داد راه رفتن با اين کفشها موجب کم شدن زمان رسيدن به مقصد نمي شود، بلکه موجب مي شود که در مصرف انرژي 10 درصد صرفه جويي شود."

اين دانشمندان در ادامه تحقيقات خود کشف کردند که قديمي ترين نمونه هايي که از کفشهاي برفي به دست آمده است مربوط به هزار و 800 سال قبل ميلاد است اما اين دانشمندان معتقدند که به طور حتم اين استفاده از اين کفشها بسيار زودتر و حداقل از 3 هزار سال قبل آغاز شده است .